Αντί ''Ευχαριστώ''...


Όχι δεν θα πω ‘’ νιώθω ευγνώμων για τις τόσες πολλές ευχές που έλαβα και θα απαντήσω σε όλους έναν-έναν γιατί είστε πολλοί ’’. Ούτε θα πω ‘’ τα γενέθλια είναι μια προσωπική πρωτοχρονιά κτλ κτλ’’. Θα πω ευχαριστώ σε εκείνους που μου ευχήθηκαν από καρδιάς, σε εκείνους που μου ευχήθηκαν επειδή ήξεραν ότι έχω γενέθλια εκείνη την ημέρα και ειδικά σε εκείνους που χρησιμοποίησαν την φράση <να σε χαιρόΜαστε>.


Αυτοί οι άνθρωποι είναι που έχουν στην ζωή μου θέση ξεχωριστή. Είναι εκείνοι που ξέρεις ότι θα χαρούν με την χαρά σου και θέλουν να σε βλέπουν ευχαριστημένο και ευτυχισμένο! Είναι οι ίδιοι που θα προσπαθήσουν για αυτό. Όταν κοιτάξεις γύρω σου θα τους βρεις πάντα εκεί. Σε όλες τις περιπτώσεις. Θα σου χαμογελάσουν όταν σου λείπει το χαμόγελο και θα σου δώσουν το δικό τους. Θα φωτίσουν τον τόπο γύρω σου και θα σου δώσουν συμβουλές που, ίσως, μπορεί να μην σ αρέσει που θα τις ακούσεις αλλά κατά βάθος είναι οι σωστές! Και το ξέρεις! Μπορεί να μην θέλεις να το παραδεχτείς αλλά είναι αυτές οι κουβέντες που ήξερες από πριν ότι θα ακούσεις αλλά από τα δικά τους χείλη είναι σαν κάτι εντελώς διαφορετικό και καινούριο. Γι’ αυτό τους εμπιστεύεσαι. Γιατί είναι η φωνή του υποσυνείδητού σου, που έχει δίκιο αλλά επιλέγεις να αγνοείς, μέχρι να μην μπορείς να κάνεις αλλιώς και να αναγκάζεσαι να την αντιμετωπίσεις. Τότε εκείνοι θα είναι πάλι εκεί. Θα σε δουν να πέφτεις αλλά δεν θα προσπαθήσουν να σε κρατήσουν. Απλά θα φροντίσουν να σου ανακόψουν την πορεία και η πτώση σου να έχει ομαλή κατάληξη. Οι ίδιοι θα φροντίσουν τις πληγές σου και θα σε ‘’ κανακέψουν ’’ μέχρι να μπορείς να σταθείς στα πόδια σου.


Ωστόσο είναι τα άτομα αυτά που μπορείς μπροστά τους να είσαι ο εαυτός σου. Να είσαι αυτός ο μικρός κρυφός ‘’Εσύ’’, που ούτε εσύ ο ίδιος δεν αντέχεις να βλέπεις, όμως αυτοί τον έχουν δει σε όλες σχεδόν τις όψεις του και είναι οκ με αυτές. Καταλαβαίνουν πως σε εκείνες τις στιγμές που βγαίνει από μέσα σου εκείνη η κρυμμένη πλευρά σου χρειάζεσαι κάποιον να σε κάνει να νιώθεις άνετα με εκείνη και να την αποδεχτούν μαζί με σένα. Σε έχουν δει να σπας, να πονάς, να δακρύζεις, να ουρλιάζεις, να γκρινιάζεις, να γίνεσαι επίμονος, εγωιστής, να είσαι λάθος και να επιμένεις ενώ το ξέρεις, να είσαι ισχυρογνώμων και πεισματάρης. Όσο όμως βρίσκεσαι κοντά τους όλα αυτά είναι αποδεκτά. Είναι εντάξει να είσαι ‘’Αυτός’’ γιατί οι άνθρωποι ετούτοι, οι ξεχωριστοί, θα σε αγκαλιάσουν, θα χαμογελάσουν κρυφά και γνωρίζοντας το πόσο προσωρινά είναι όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, θα καθίσουν ήσυχα δίπλα μας περιμένοντας να επιστρέψεις στην προτέρα κατάσταση.


Αυτούς τους ανθρώπους που για εμάς γίνονται αυτό ακριβώς το σύστημα ασφαλείας και μας προστατεύουν από τον ίδιο μας τον εαυτό και το πως νιώθουμε εμείς απέναντί του, οφείλουμε να τους αγαπάμε και να τους σεβόμαστε δυο φορές από ότι μας σέβονται εκείνοι. Να γινόμαστε για εκείνους ασπίδα, καταφύγιο, ομπρέλα και οδηγός. Σπάνια βρίσκεις κάποιον που θα μείνει κοντά σου υπό οποιαδήποτε συνθήκη προκύψει και για αυτόν τον λόγο τους οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ και αμέριστη προσοχή και παρουσία στη ζωή τους. Όχι επειδή το κάνουν εκείνοι, να τους το ανταποδώσουμε αλλά επειδή ένας τέτοιος άνθρωπος είναι θησαυρός δυσεύρετος και πολύτιμος τόσο ώστε οφείλουμε να τον προσέχουμε σαν τα μάτια μας.



Κρατήστε αυτούς τους ανθρώπους στη ζωή σας, κάντε τους αγκαλιά, γεμίστε τους φιλιά, γίνετε για εκείνους το καταφύγιο που όλοι κάποια στιγμή έχουμε ανάγκη, γίνετε μια ‘’καλημέρα’’, μια ‘’καληνύχτα’’, ένα ‘’ τι κάνεις;’’, ένα ‘’μου έλειψες’’, ένα ‘’σ ’αγαπώ’’.


Και ‘’ Να Τους Χαιρόμαστε!!!’’


M.

46 views0 comments