Εγώ θέλω..

Σήμερα η μέρα ήταν περίεργη και οι σκέψεις μου ακολουθούν το μοτίβο αυτό. Οπότε κατέληξα στο εξής: Είναι δύσκολο να θέλεις κάτι και να μη μπορείς να το έχεις. Όχι επειδή είναι ακατόρθωτο ή πέρα από τις δυνατότητές σου αλλά επειδή οι συνθήκες είναι τέτοιες και τα εμπόδια τόσο μεγάλα που χάνεις το θάρρος σου πριν ακόμα ξεκινήσεις. Μιλώντας για ρεαλιστικές καταστάσεις και πιθανότητες, όχι ταξίδια στο φεγγάρι και εκατομμύρια στην τράπεζα (αν και τίποτα δεν είναι απίθανο αν το θέλεις πολύ), επικεντρώνομαι στα πιο ‘’πεζά’’ θέλω του καθενός μας. Σε στόχους ζωής που δεν είναι ουτοπικοί και άπιαστοι.



Όλοι κάποια στιγμή στην ζωή μας ονειρευτήκαμε. Δεν εννοώ τα όνειρα εκείνα που κάναμε με κλειστά τα μάτια παραδομένοι σε μακάριο ύπνο. Μιλάω για τα όνειρα που κάναμε ξύπνιοι ακόμα και με τα μάτια κλειστά. Πλήρως αφυπνισμένοι και συνειδητά φτιάξαμε στο μυαλό μας ένα σενάριο που μας φαίνεται ιδανικό και θα θέλαμε να κάνουμε πραγματικότητα, έχοντας υπολογίσει ζημίες και κέρδη, προσπάθεια που απαιτείται και σημείο αφετηρίας και φυσικά ζυγίζοντας τα θετικά με τα αρνητικά και αφού αποφασίσαμε αν αυτά που θα κερδίσουμε είναι περισσότερα από την φύρα ή λιγότερα, το αποθηκεύσαμε στο μυαλό μας ως κάτι που θα θέλαμε να κάνουμε. Το σκεφτήκαμε ξανά και ξανά, σε διάφορες χρονικές στιγμές και στο μυαλό μας μαντεύαμε και ψάχναμε να βρούμε τι δυσκολία μπορεί να μας εμφανιστεί προσπαθώντας να καλύψουμε όλες τις πιθανότητες αποτυχίας.


Είτε μιλάμε για κάποιο όνειρο που αφορά το επαγγελματικό κομμάτι της ζωής μας, είτε για την απόκτηση κάποιου περιουσιακού στοιχείου που πάντα θέλαμε να βρίσκεται στην κατοχή μας ή ακόμα και για την προσωπική μας ζωή και το πώς θα θέλαμε να διαμορφωθεί, υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες που, κατά την δική μου γνώμη, έχουν ίση αξία και βαρύτητα. Πρόκειται για τα όνειρα που κάναμε από μικροί και για εκείνα που προέκυψαν και δημιουργήθηκαν στην πορεία της ζωής μας όταν ωριμάζοντας βρήκαμε και αποφασίσαμε τι θα μας άρεσε περισσότερο και θα μας έκανε πιο ευτυχισμένους. Οι δύο αυτές κατηγορίες είναι ίσες γιατί αν κάτι σου κάνει κλικ, δεν έχει μεγάλη σημασία το πότε θα στο κάνει. Εδώ μπλέκονται σύμπαντα που συνωμοτούν και θέληση ισχυρότερης της ικανότητας. Τι γίνεται όμως, όταν και μπορείς και θέλεις αλλά οι συνθήκες δεν σε αφήνουν;


Όλοι μας λίγο-πολύ έχουμε θελήσει κάτι με όλη μας την ψυχή! Από την πιο απλή καθημερινή και λογική επιθυμία μέχρι και το μεγαλύτερο στόχο που έχουμε θέσει στον εαυτό μας, υπάρχει ένα κοινό σημείο! Η θέληση! Θα μου πεις η θέληση από μόνης της τί να σου κάνει; Η ΘΕΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ! Και ως γνωστόν η αρχή είναι το ήμισυ του παντός! Μαζεύεις θάρρητα, γνώσεις, ‘’καλές επιτυχίες’’ και ξεκινάς! Σύμφωνα με τα πλάνα και τα σχέδιά σου, κάνεις τα πρώτα σου βήματα και σχεδιάζεις την συνέχεια σύμφωνα με την τροπή που παίρνουν τα πράγματα. Γιατί όσο και να το έχεις σκεφτεί και να το σχεδίασες και να το οργάνωσες πάντα θα προκύπτει κάτι που δεν το φανταζόσουν και θα σου ανακόπτει την πορεία!


Και τώρα;


Προχωράς ή σταματάς; Ψάχνεις λύση, ζυγίζεις, μετράς, συμβουλεύεσαι, συζητάς με τα άτομα της εμπιστοσύνης σου, κάνεις έρευνα αλλά η πραγματικότητα βρίσκεται εκεί και σου φρενάρει τα όνειρα!


Ακολουθούν συναισθήματα που γεννιούνται από τέτοιες καταστάσεις:

  • Θυμός

  • Απογοήτευση

  • Λύπη.


Ναι, μα το θέλεις και είσαι διατεθειμένος να δουλέψεις και να πολεμήσεις όσο χρειαστεί ώστε να το πετύχεις! Να θυσιάσεις τα πάντα! Να δώσεις και τον εαυτό σου στην μάχη της επίτευξης!


Guess what!


Δεν έχει καμία σημασία! Εμπόδια στο δρόμο σου θα εμφανίζονται πάντα! Αλλεπάλληλα χτυπήματα από εκεί που ποτέ δεν τα περίμενες, άνθρωποι που δεν μοιράζονται το ίδιο όραμα μαζί σου, τεχνικές δυσκολίες που δεν μπορείς να ξεπεράσεις και τόσα άλλα μικρά και μεγάλα ΄΄κύματα΄΄που καλείσαι να ξεπεράσεις για να φτάσεις στο αντικείμενο του πόθου σου και των ονείρων σου, θα σου χτυπούν την πόρτα καθημερινά και με συχνότητα τέτοια που θα σε αποθαρρύνουν.


Εδώ είμαι κι εγώ αυτή την στιγμή. Σε μία τέτοια φάση που δεν ξέρω αν πρέπει να πάω μπρος ή πίσω κι αν πρέπει να συνεχίσω να πολεμάω για ότι ονειρεύομαι ή να τα αφήσω στην άκρη και να θέσω μικρότερους στόχους, πιο εύκολα επιτευκτούς που θα μου δώσουν την ικανοποίηση ότι τα κατάφερα. Ποτέ όμως δεν τα παράτησα έως τώρα και όταν βρέθηκα ξανά σε αδιέξοδο έκανα ένα βήμα πίσω, βγήκα από το σώμα μου νοητά και κάθισα σε μία καρέκλα απέναντί μου και συζήτησα με μένα. Με άκουσα, απαλλαγμένη από τους εγωισμούς που με κατακλύζουν όταν βλέπω τους στόχους μου να απομακρύνονται και μου έδωσα την ευκαιρία να απλώσω τις σκέψεις μου στο πάτωμα και να θυμηθώ για ποιους λόγους ξεκίνησα. Με πείσμωσα και μου φέρθηκα σκληρά ώστε να μπορέσω να σταθώ αντικειμενικά απέναντι στις δυσκολίες ή να κλείσω το κεφάλαιο μια και καλή χωρίς πισωγυρίσματα. Μιλώντας σε μένα άλλοτε τρυφερά και άλλοτε σκληρά μπόρεσα να περάσω έως τώρα όλες τις δυσκολίες που κλήθηκα να αντιμετωπίσω, όλες με επιτυχία κρίνοντας από το ότι είμαι εδώ και γράφω.


Άντε λοιπόν εαυτέ μου! Βαλ’ τα κάτω και βγάλε χαρτί και στυλό. Κλείσε τα τηλέφωνα, σβήσε οθόνες και κλείδωσε την πόρτα.


We have job to do…


M.

 

ΥΓ Ούτε φωτογραφία δεν έχω όρεξη να βάλω.


ΥΓ 2 Get instant notifications every time something comes up!

Click below to Subscribe and join us!


http://wix.to/a8CcDH4?ref=cl


13 views0 comments