Η ζωή...συγχωρεί τους πολύ τολμηρούς...τους τρελούς και τις αξίες

Updated: Oct 27, 2021


 

(Βάλε αυτό να παίζει) https://www.youtube.com/watch?v=XVIGTOOTRB8

 

Βρίσκοντας τον εαυτό μου σε μία αναζήτηση σχετικά με το τι θα μου άρεσε να κάνω στη ζωή μου και ενώ ψάχνω αυτή την ιδέα που θα μου κάνει το μαγικό κλικ και θα μπορέσω πάνω της να χτίσω και να οργανώσω κατέληξα στο εξής συμπέρασμα: Είναι απολύτως και εντελώς ΟΚ να μην έχεις καταλήξει τί θέλεις να κάνεις στην ζωή σου.


Μεγαλώνοντας σε μία κοινωνία όπου η δεύτερη ερώτηση μετά το ‘’Πώς σε λένε;’’, στα μικρά παιδιά, είναι το ‘’τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις’’ θυμάμαι τον εαυτό μου να αναρωτιέται από πάντα ‘’Τί θα ήθελα πραγματικά να γίνω όταν μεγαλώσω;’’. Η απάντηση ποτέ δεν ήταν κάτι συγκεκριμένο Ποτέ δεν απέκλεισα τίποτα αλλά δεν υπήρχε ούτε μία στιγμή στην μέχρι τώρα ζωή μου που να σκέφτηκα: ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ! Ειλικρινά ούτε μία μικρούλα στιγμή δεν υπήρξε που μέσα στο μυαλό μου να υπάρχει ένα πλάνο, ένα σχέδιο ή όνειρο σχετικά με το πώς θα ήθελα να είναι η ζωή μου. Μην το συγκεκριμενοποιείς! Δεν μιλάω μόνο για την επαγγελματική ζωή αλλά για το σύνολο των συνθηκών την ύπαρξής μου σε αυτόν τον μάταιο κόσμο.


Προφανώς είχα καταλήξει από μικρή πως θα ήθελα να αρπάξω όποια ευκαιρία μου παρουσιαστεί χωρίς να πάρω μία κατεύθυνση που θα με ανάγκαζε να αποκλείσω κάτι. Πίστευα, και ακόμα πιστεύω, πως αν δεν βρεις αυτό που πραγματικά θα σε κάνει ευτυχισμένο χάνεις χρόνο εστιάζοντας σε κάτι μέτριο που δεν σου καίει το μυαλό. Όλοι ξέρουμε τι σημαίνει αυτό! Έχουμε κάψει μυαλό για έναν άνθρωπο, ένα αντικείμενο εργασίας, μία ασχολία, μία τοποθεσία, που από εκεί που δεν το περιμένεις σου σκάει στα μούτρα ξαφνικά και παθιάζεσαι! Είμαι ένα ον (here we go again) που από τα 18 μέχρι τα 26 δεν ‘’κατάφερα’’ να ‘’κλείσω’’ ένα ολόκληρο έτος σε μία κατοικία. Άλλαζα σπίτι, τόπο και ζωή σε λιγότερο από 365 ημέρες (Το ‘’κατάφερα’’ είναι μέσα σε εισαγωγικά γιατί δεν το επεδίωκα και όταν το ήθελα, δεν το κατάφερνα). Μην πιάσω το θέμα ‘’δουλειά’’ γιατί θα ξημερώσουμε.


Θα μου πεις τώρα: εσύ έχεις σπουδάσει νοσηλευτική, με την πιστοποίηση και την πρακτική σου. Ναι, όμως και πάλι δεν είναι αυτό που θα ήθελα να κάνω, ιδανικά. Στο λύκειο όταν έπρεπε να διαλέξω κατεύθυνση και στην συνέχεια τομέα και στην συνέχεια μάθημα, κατέληξα στην νοσηλευτική ακολουθώντας το: στους τυφλούς ο μονόφθαλμος. Αφού κάτι έπρεπε να διαλέξω, θα έπαιρνα αυτό που μου ταίριαζε ανάμεσα στην επιλογές που είχα, οπότε να ’μαι.


Ερχόμαστε στο σήμερα που ακόμα δεν έχω βρει τι θα μου άρεσε να κάνω και να έχω στη ζωή μου. Είμαι οκ με αυτό. Γιατί όπως θα ήθελα να έχω μία εργασία 9-5 όπως λένε στο εξωτερικό, να περνάω τις διακοπές μου ταξιδεύοντας με τον άντρα και τα παιδιά μου και τις μέρες μου στην δουλειά με υπομονή και καρτερικότητα έτσι θα ήθελα να μετακομίσω στην Ρώμη (αχχ η Ρώμη!) σε μία τρύπα που θα χωράει εμένα και την βαλίτσα μου, να ανοίξω ένα μικρό μαγαζάκι που θα εμπορεύεται ελληνικά προϊόντα και να περνάω τις ελεύθερες ώρες μου ξαπλωμένη στους κήπους της Villa Borghese ή περπατώντας στα στενά του Trastevere με τον σκύλο μου! Επίσης θα ήθελα να μετακομίσω στην Βιέννη και να απασχολώ μικρά παιδιά με μουσική, χορό και θεατρικό παιχνίδι και να γνωρίσω έναν ψυχρό Αυστριακό που θα με μάθει σκι και το καλοκαίρι θα ερχόμαστε στο Μελαγκούρι (Δεν θέλω σχόλια!) και θα καίγεται το δέρμα του από τις ατελείωτες ώρες ηλιοθεραπείας στην παραλία του Γαλησσά.

Σενάρια που θα ήταν οκ χωρίς κανένα να είναι ‘’ουάου’’. Αυτό είναι το θέμα. Ναι οκ καλά θα ήταν….όμως κανένα δεν με κερδίζει τόσο ώστε να γίνει από όνειρο, πλάνο.


ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΚ ΑΥΤΟ


Δες γύρω σου πόσοι άνθρωποι δεν έχουν αποφασίσει με τι θέλουν να ασχοληθούν ή σκοτώνουν την δημιουργικότητα και τα όνειρά τους στον βωμό της επιβίωσης! Ένα μεγάλο μπράβο σε αυτούς που καταλαβαίνουν πώς προτεραιότητα έχει η επιβίωση και ο βιοπορισμός και το λέω γιατί κι εγώ για χάρη του βιοπορισμού βρίσκομαι στην θέση που είμαι επαγγελματικά, όμως δεν ξυπνάω το πρωί με την λαχτάρα να βρεθώ εκεί. Πολλές στιγμές νιώθω ότι η δημιουργικότητά μου πνίγεται όμως It is what it is!


Δες επίσης πόσοι ξαφνικά τινάζουν στον αέρα σπίτια, δουλειές, οικογένειες για ένα πάθος! Δεν λέω ότι πάντα είναι εντάξει να γίνεται αυτό όμως πόσο πιο όμορφα θα ήταν όλα αν είχαμε την πολυτέλεια και την ευχέρεια να διαλέξουμε και να ακολουθήσουμε την καριέρα και την προσωπική ζωή που πραγματικά θέλουμε χωρίς να ακολουθούμε κανόνες και όνειρα άλλων;


Δικηγόρος να γίνεις! Γιατρός παιδί μου! Πρέπει να παντρευτείς! Σε πήραν τα χρόνια πότε θα κάνεις παιδιά; Στο δημόσιο να μπεις. Έχω στρωμένη δουλειά πρέπει να την ακολουθήσεις, τόσα χρόνια κοπιάζω για σένα! Οικογενειακή επιχείρηση έχεις! Έτοιμα στα έχω όλα!


Με πρώτους μοχλούς τους οικογενειακούς και την κοινωνία να ακολουθεί, τα καλούπια που υπαγορεύουν τί πρέπει να έχεις κάνει και μέχρι πότε, γίνονται αποπνικτικά. Φεύγοντας από την πεπατημένη συναντάς επικριτικά βλέμματα και δάχτυλα τεντωμένα να σε στοχεύουν σαν τουφέκια σε απόσπασμα. Να θυμάσαι πώς έχεις μία προσωπικότητα και έναν εαυτό να συντηρήσεις όχι μία κοινωνία να εντυπωσιάσεις. Είναι καιρός να ‘’κανονικοποιήσουμε’’ (normalize είναι ο όρος στα αγγλικά με την μετάφραση ομαλύνω να είναι η πλησιέστερη) την μοναδικότητα του καθενός και το ότι δεν λειτουργούμε όλοι με τους ίδιους ρυθμούς και κανόνες. Είναι οκ να ξεκινάω μία καινούρια ζωή από το μηδέν στα 40, είναι οκ να μην έχω αποφασίσει τί θέλω να κάνω την ζωή ΜΟΥ, είναι οκ να αφήνω πίσω μου αυτά που δεν με κάνουν ευτυχισμένη, είναι οκ να μην εφησυχάζω και να βρίσκομαι διαρκώς σε αναζήτηση του καλύτερου που μου αξίζει.


Και ξέρεις τί άλλο είναι οκ; Να έχεις γύρω σου όντα που σε καταλαβαίνουν και σε βοηθάνε να γεμίσεις βαλίτσα ή σε στηρίζουν στην απόφασή σου ή απλά κουνούν την ουρά τους και τρίβονται στα πόδια σου ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνουν λέξη από όσα λες.


It's OKAY to not have your life figured out. Tell yourself from time to time to let go of the idea in your head of what life should be, and just accept it how it is and where you're at right now.

M.

39 views0 comments

Recent Posts

See All

Σήμερα η μέρα ήταν περίεργη και οι σκέψεις μου ακολουθούν το μοτίβο αυτό. Οπότε κατέληξα στο εξής: Είναι δύσκολο να θέλεις κάτι και να μη μπορείς να το έχεις. Όχι επειδή είναι ακατόρθωτο ή πέρα από τι