Καλοκαιρ....ation

Updated: Jun 26, 2021

Και στο κάτω-κάτω της γραφής τι είναι το καλοκαίρι; Τι είναι αυτή η εποχή που όλοι περιμένουμε κάθε χρόνο αλλά ειδικά φέτος το περιμένουμε με τόση ανυπομονησία και αγωνία;


Εγώ θα σου πω.



καλοκαίρι είναι ένα παζλ που ξεκινάει στο τέλος της Άνοιξης. Τα πουλόβερ ανεβαίνουν στο πατάρι και γεμίζουν οι ντουλάπες και τα συρτάρια με κοντομάνικα και σορτσάκια, λινά, βαμβακερά, ανοιχτόχρωμα, δροσερά. Τα χαλιά κρύβονται με επιμέλεια και οι μέρες μεγαλώνουν με το φυσικό φως να ευνοείνα ευνοεί τις βόλτες μας μέχρι αργά. Μέχρι την πρώτη μέρα του Ιουνίου έχει ολοκληρωθεί το περίγραμμα αυτού του παζλ. Οι προετοιμασίες έχουν γίνει και οι συνθήκες είναι κατάλληλες. Τότε ξεκινάει το πραγματικό καλοκαίρι! Μεγαλωμένη στο νησί, το καλοκαίρι για μένα έχει άπειρες αναμνήσεις και στοιχεία που το μυαλό μου αναζητεί και αμέσως σκέφτομαι εκείνη την ανέμελη εποχή από την παιδική μέχρι και την εφηβική και αργότερα ενήλικη ζωή μου.


(Σαφώς θα μιλήσω για μένα και τις αναμνήσεις μου. Αν έχεις κάτι να πεις, μπορείς ελεύθερα να σχολιάσεις ή και να μου στείλεις κείμενο να το δημοσιεύσουμε. #totalyopenedtothat, #makeatry).


Κλείσε τα μάτια σου και σκέψου την άμμο να καίει κάτω από τις πατούσες σου και αμέσως μετά το δροσερό χάδι της θάλασσας να σου ανακουφίζει το δέρμα. Θυμήσου την μυρωδιά της αλμύρας να μπλέκεται με την μυρωδιά του αντηλιακού για το πρόσωπο, όταν βουτάς στη θάλασσα (ναι το nivea λέω. Δεν υπάρχει άλλο να μυρίζει περισσότερο ‘’καλοκαίρι’’ από αυτό! #provemewrong). Πως στεγνώνει το μαγιό από τον ήλιο και το αλάτι σχηματίζει άσπρες γραμμές πάνω στην επιδερμίδα σου…. Έχω στην ‘’ταινιοθήκη’’ του μυαλού μου αμέτρητες αναμνήσεις από την παραλία του Γαλησσά, όπου μεγάλωσα, με ξαδέλφια και φίλους να καθόμαστε στην παραλία μέχρι αργά το βράδυ με πίτσες και σουβλάκια και τους γονείς μας να κάθονται όλοι μαζί όσο εμείς παίζαμε και γελούσαμε.


Για μένα το καλοκαίρι είναι ένα συνονθύλευμα αναμνήσεων που πληρώνουν όλες τις αισθήσεις και ανυπομονώ να δημιουργήσω για μένα αλλά και σε άλλους. Πολλές φορές όταν στο μυαλό μου επικρατούσε το χάος, η μνήμη μου για να με προφυλάξει με πήγε πίσω, σε ένα μεσημέρι ενός καλοκαιριού όπου είχαμε μόλις γυρίσει από το μεσημεριανό μας μπάνιο, είχαμε μόλις φάει γεμιστά, (που τα σιχαίνομαι) είχα ξαπλώσει στον καναπέ του πατρικού μου σπιτιού να κοιμηθώ, με τα παράθυρα μισόκλειστα για να μην εισβάλλει ο ανελέητος μεσημεριανός ήλιος και λίγο πριν κλείσω τα μάτια μου να παρατηρώ τις ελάχιστες ακτίδες που τρύπωναν από τις γρίλιες, να αντανακλούν στα λευκά πλακάκια. Μια στιγμή στον χρόνο κι όμως τόσο ισχυρά αποτυπωμένη στο μυαλό μου.


Μεγαλώνοντας θυμάμαι πως το καλοκαίρι σήμαινε πολλά μικρά πράγματα που τώρα τα εκτιμώ περισσότερο επειδή μου λείπουν. Καλοκαίρι ήταν όταν η ξαδέλφη μου, που μεγαλώσαμε μαζί, ερχόταν να μείνει κοντά μας τρεις ολόκληρους μήνες και όλη την ημέρα παίζαμε εκείνη, εγώ και η αδελφή μου. Ήταν όταν η γιαγιά μας μάς χτυπούσε φρέσκο αυγό με ζάχαρη για κολατσιό, όταν με την αδελφή μου πιανόμασταν χέρι-χέρι για να πιούμε γρήγορα τον χυμό που μας έστυβε η μαμά και σφίγγαμε τις παλάμες μας γιατί ήταν η ''αποθέωση της ξινίλας''και δεν γινόταν να την αντέξουμε αλλιώς. Καλοκαίρι ήταν όταν μετρούσαμε μπάνια, παγωτά και τις μέρες για να έρθουν οι συγγενείς μας στη Σύρο.

Για να μας φέρει η θεία μας τις ‘’ Καλοκαιρινές Διακοπές ’’, ανάλογα με την τάξη που είχαμε τελειώσει εκείνη την χρονιά στο σχολείο, και να έρθουν τα ξαδέλφια μας που, παρόλο που τα περισσότερα ήταν πολύ μεγαλύτερα από εμάς (όπου εμάς= εγώ και η αδελφή μου) χαιρόμασταν πάρα πολύ που τους βλέπαμε και περνούσαμε σχεδόν όλες τις μέρες τις παραμονής τους στο νησί, μαζί. Όταν τα τζιτζίκια δεν σταματούσαν το τραγούδι τους, όταν σκαρφαλώναμε στη συκιά της αυλής για να μαζέψουμε σύκα, όταν ξαπλώναμε στην αιώρα μας ή σε ένα στρώμα κατάχαμα και τραγουδούσαμε όλες μαζί τρώγοντας καρπούζι με φέτα, όταν ξαπλώναμε για ύπνο χωρίς να έχουμε ξεπλυθεί από το αλάτι της θάλασσας, γιατί σύμφωνα με τον γιατρό δεν θα κολλήσουμε αρρώστιες τον χειμώνα αν μείνουμε με το αλάτι (#what?), όταν τρώγαμε πατάτες τηγανιτές με στραπατσάδα, όταν κάθε ηλιοβασίλεμα μας έβρισκε μέσα στην θάλασσα, όταν μαλώναμε ποια θα χτυπήσει τα κουδούνια που είχα βάλει ο παππούς στο μικρό αμπελάκι του, ώστε να διώχνει τα πουλιά από τα σταφύλια, όταν ο παππούς και η γιαγιά από την Άνω Σύρο ερχόταν να μείνουν κοντά μας στον Γαλησσά επειδή δεν είχαμε σχολείο και ήθελαν να μας ευχαριστηθούν περισσότερο.


Αργότερα που μπήκαμε στην εφηβεία, ξεφύγαμε από το πρόγραμμα των γονιών μας και κανονίζαμε μόνες μας. Οι παρέες άλλαξαν αλλά με την ξαδέλφη πάντα μαζί σε όλα. Με τα πόδια πηγαίναμε στην παραλία όπου καθόμασταν μέχρι αργά το βράδυ με φίλους, παρέες και τα πρώτα φλερτ. Πόσες καλοκαιρινές βραδιές μας βρίσκαν στην παραλία να συζητάμε, να γελάμε και να ψάχνουμε την Άρκτο στον καθαρό καλοκαιρινό ουρανό; Τα κουνούπια έκαναν πάρτι πάνω μας, η υγρασία μας έκανε να αναριγούμε αλλά εκμεταλλευόμασταν και το τελευταίο λεπτό που είχαμε, μένοντας στην αμμουδιά μέχρι όσο πιο αργά μπορούσαμε κι ας έπρεπε μετά να τρέξουμε για να φτάσουμε σπίτι εγκαίρως. Πέρασαν άπειρες διαφορετικές παρέες και παιδιά που ερχόταν για διακοπές και γινόταν καθημερινότητα μέχρι να φύγουν με την υπόσχεση ότι θα επιστρέψουν. Η Γεωργία, ο Τονίνιο, η Κατερίνα, η Αγνή, η Marta, ο Ιάσωνας, ο Θανάσης και ο Παναγιώτης, ο Νίκος, η Βαλεντίνα (miss you), o Πώλ, η Μαριάννα, ο Μανώλης...τόσοι και τόσοι κι άλλοι τόσοι που μοιραζόμαστε αναμνήσεις, στιγμές και υποσχέσεις ότι θα βρεθούμε ξανά να κολυμπήσουμε ως την σημαδούρα, να πάρουμε ποδήλατο και να πάμε στα βαθιά, να κάνουμε βραδινό μπάνιο στης Λιζάν.



Αλμύρα, ηλιοβασίλεμα, καρπούζι, τζιτζίκια και παρέα. Αυτό είναι το καλοκαίρι μου και δεν αλλάζω τα καλοκαίρια της ζωής μου με τίποτα στον κόσμο. Να δημιουργείς αναμνήσεις από καλοκαίρια γιατί θα έρθουν στιγμές που θα γίνουν όαση για τις σκέψεις σου και βάλσαμο για την ψυχή σου.


Μ.

43 views0 comments