Book...ιά και συγχώριο




Υπάρχει μεγαλύτερη απόλαυση από την μυρωδιά ενός καινούργιου βιβλίου; Καλά, ναι σίγουρα υπάρχει αλλά για μέναη στιγμή αυτή που θα ανοίξεις για πρώτη φορά ένα καινούργιο βιβλίο μπροστά σου συγκαταλέγεται στις κορυφαίες μαζί με το πρώτο τζιτζίκι του καλοκαιριού, την μυρωδιά ενός μωρού και την αίσθηση των καθαρών σεντονιών την πρώτη ημέρα που στρώνονται.


Το βιβλίο όμως είναι διαφορετικό. Κρατάς στα χέρια σου ολόκληρες ζωές. Βρίσκονται στην διάθεσή σου γεννήσεις, θάνατοι και γάμοι, πόλεμοι, ταξίδια και αναλυτικές περιγραφές που στο μυαλό σου παίρνουν μια μοναδική μορφή. Αυτός είναι και ο λόγος που πολύ σπάνια, μία μεταφορά βιβλίου στον κινηματογράφο ή την τηλεόραση, θεωρείται επιτυχημένη. Όσα ζευγάρια μάτια έχουν διαβάσει το βιβλίο τόσες διαφορετικές μορφές έχουν πάρει οι ήρωες και τα τοπία. Πώς λοιπόν να θεωρηθεί επιτυχημένη μια μεταφορά που γίνεται από την οπτική ενός, όταν στο δικό μου μυαλό και με βάση την δική μου άποψη και οπτική, έπρεπε να γίνει διαφορετικά; Τρανό παράδειγμα αποτελεί το Fifty Shades of Grey. Με ρεκόρ πωλήσεων κατάφερε να απογοητεύσει σχεδόν εντελώς. Όσοι το είδαν ήταν επειδή περίμεναν την πιστή μεταφορά του στο ‘’πανί’’. Αυτό έγινε με την προοπτική του σκηνοθέτη όμως, όχι του κάθε ενός από εμάς που το είχε στο μυαλό του όπως το ήθελε.


Το πρώτο βιβλίο που διάβασα λεγόταν ‘’ Η βαλίτσα με τις τρείς τσαγιέρες’’. Καλοκαίρι της δευτέρας δημοτικού κάπως βρέθηκε στα χέρια μου. Μια κοπέλα με μια βαλίτσα (με τρεις τσαγιέρες μέσα, σωστά μάντεψες) αιχμαλωτίζεται από έναν δράκο. Όσο βρίσκεται μαζί του, του βράζει τσάι από τις τσαγιέρες που η κάθε μία είχε και μια μοναδική ονομασία και ιδιότητα. Υπομονή, θάρρος και σοφία. Το λάτρεψα. Ήταν η αρχή μια υπέροχης συνήθειας. Ακολούθησαν πολλά ακόμα από τις εκδόσεις Πατάκη όπου, για όσους δεν γνωρίζουν, οι συλλογές είναι χωρισμένες ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα που απευθύνονται. Μέχρι το καλοκαίρι που τελείωσα το δημοτικό και διάβασα για πρώτη φορά λογοτεχνικό βιβλίο. Λένα Μαντά. Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι. Πρώτη φορά που διαβάζω ένα βιβλίο με πολλές διαφορετικές ιστορίες να διαδραματίζονται και πολλοί διαφορετικοί ήρωες, τοποθεσίες, λεπτομέρειες. Μετά από εκεί δεν σταμάτησα. Με αγαπημένη μου την Λένα Μαντά και με όλα τα βιβλία της να έχουν περάσει από τα χέρια μου τουλάχιστον μία φορά, μετράω συνολικά πάνω από 400 βιβλία όλα αυτά τα χρόνια και μακάρι να ήταν περισσότερα.


Ο τρόπος που το μυαλό απομακρύνεται από την πραγματικότητα όταν οι λέξεις βρίσκονται μπροστά στα μάτια μου είναι μαγικός. Γίνομαι κ εγώ ένας περαστικός που παρακολουθεί, σχεδόν αδιάκριτα, τις ζωές των άλλων χωρίς να μπορώ να επέμβω και να τους προειδοποιήσω ή να τους προτρέψω να κάνουν κάτι. Δεκάδες εξώφυλλα περνούν αυτή την στιγμή από το μυαλό μου και υπάρχουν και άλλα τόσα που έχω ξεχάσει ή που δεν μπορώ να τα συνδυάσω με την ιστορία που κρύβουν πίσω από τις σελίδες τους. Θυμάμαι ονόματα και τοποθεσίες που διαδραματίστηκαν σκηνές στα βιβλία και θέλω τόσο πολύ να τις επισκεφθώ. Όταν ένα βιβλίο ανοίγει μπροστά μου είναι σαν να με φωτίζει αλλιώτικο φως και ανοίγεται στο μυαλό μου μια πλευρά που μόνο έτσι φωτίζεται. Μόνο ένα βιβλίο είναι ικανό να με οδηγήσει στη γωνιά αυτή μέσα μου, όπου υπάρχει απόλυτη γαλήνη και 100% ‘’ παράδοση ’’ στην συγκεκριμένη ασχολία.


Το γούστο του καθενός μας στα γραπτά που διαβάζει είναι μια έννοια καθαρά υποκειμενική και απόλυτα προσωπική υπόθεση. Εγώ προτιμώ την νεοελληνική λογοτεχνία χωρίς να αποκλείω και κάτι εκτός αυτού. Υπάρχουν συγκεκριμένα βιβλία που διαβάζω ξανά και ξανά κάθε καλοκαίρι και άλλα που ψάχνω να τα βρω για να ανανεώσω την ιστορία τους στην βιβλιοθήκη του μυαλού μου.


Είναι πολλά εκείνα που κατέχουν μια ξεχωριστή θέση στο μυαλό μου. Ξεχωρίζω ένα ως αγαπημένο μου.


’ Έρωτας σαν βροχή ’’, Λένα Μαντά.


‘’.. Έρωτας σαν βροχή… Όχι σαν καταιγίδα…σαν βροχή… Να φεύγει και να έρχεται… Να δυναμώνει και να χαμηλώνει… Να δροσίζει και να πνίγει… Ν` απορροφάται από τη γη, να χάνεται… Πως έζησα έτσι; Γιατί δέχτηκα κάτι μισό για μένα; Γιατί προσπάθησα να κρατήσω στις χούφτες μου κάτι, που ήξερα οτι θα μου δώσει μόνο μια ψευδαίσθηση δροσιάς και μετά θα μ` αφήσει πιο διψασμένη από πριν, με τα χείλη ξερά και την καρδιά στεγνή...’’


Να μερικά από τα υπόλοιπα: ‘’Αθηνά, Ευτυχώς που δεν γεννήθηκα όμορφη’’, ‘’Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά’’, ‘’Θεανώ, η Λύκαινα της πόλης’’, ‘’Η Πάνω Μεριά του κόσμου’’, ‘’Υ.Γ. Σ’ αγαπώ’’, ‘’ Βαλς με Δώδεκα Θεούς’’, ‘’Το καπλάνι της βιτρίνας’’ (το αγαπημένο του καλοκαιριού που λέγαμε), ‘’ Πιο γυμνοί κι από την Εύα’’, ‘’Ταξίδι στην Βενετία΄΄, ‘’Οι τρείς Άσσοι’’, ‘’ Τα δάκρυα του Θεού’’, ‘’Το φιλί του Δράκου’’, ‘’Η γυναίκα της σοφίτας’’.


Κι αν τώρα σκέφτεσαι ότι πολύς καιρός έχει περάσει από την τελευταία φορά που διάβασες βιβλίο, είναι ευκαιρία να πιάσεις ένα στα χέρια σου και να σβήσεις τις οθόνες για λίγο. Είπαμε τίποτα δεν συγκρίνεται με την μυρωδιά ενός βιβλίου.


#readingbooks

#booksareneverenough

#feedyoumind

#bookexchange

#neverstopexercisingyourmind



Μ.


19 views0 comments